Takılmayın bu kelimeye..
.....
Cep telefonu bir ihtiyaç artık, tamam.
İmkan olsa da çocuklar belli bir yaşa kadar kullanmasa.. O da tamam.
Ama burası İstanbul.. Yakın bir yere de gitse çocukla irtibat kurmak için, sadece evden ayrı kaldığı zamanlarda eline bir telefon tutuşturmak gerekiyor.
Hep eski telefonlarla idare ettik.
Pili bitti, tuşu bozuldu, sesi kesildi, derken baktım bu iş olmayacak.. Sanal mağazalardan bir telefon seçelim, dedim.
Arama kriterleri var..
Özelliklerine göre ara..
Fiyat aralığına göre ara.
Önce kararımızı verdik, sadece konuşulabilsin yeter.
59 YTL ile 99 YTL arasında bu işi yapacak onlarca telefon var.
Çocuğa, seç birini dedim..şaşırdı, bozuldu, almasak da olur gibi birşeyler söyledi.
Eşeleyince problem anlaşıldı.
-Baba, okulda filanın telefonu bile..falan marka, dedi..
Falan marka dediği telefon 1.650. YTL.
Yani demeye getiriyor ki bari benimki de 300 YTL’lik olsun.
İmkanı ne olursa olsun..5. sınıfa, 6. sınıfa giden çocuğunun eline 1.650 YTL’lik telefon tutuşturan aile beni tedirgin eder.
Bu nasıl bir ruh halidir?
Yeniye merakı vardır, imkanı vardır hadi kendisine ne alırsa alsın.. Çocuğunun eline tutuştururken kötülük yaptığını bilmiyor mu?
Dünyanın en zengin yönetmeni, özel hayatını anlatırken, satır arasında;
Çocuklarımıza ucuz kıyafet alırız, eskiyinceye kadar giyerler, diyor.
Onların ruh sağlığı için, gibi bir gerekçeye bağlıyor. Pintilikten değil yani.
Çocuğuna 3.500 YTL’ye oyun konsolu alan aileler var.
Şablon haline gelen bir analiz vardı:
Yokluk çeken, sıkıntı içinde büyüyen ailelerin, “ben görmedim bari çocuğum görsün”, gibi bir gerekçeyle tatmin oldukları söylenirdi. Artık bu şablonun istisnaları çoğaldı.
Bu çılgınlık, anlayanların yeni yorumlarına muhtaç.
En darda olanlar en pahalı telefonlara yazılıyor. İlk aldığının taksidi bitmeden ikincisi için sıraya giriyor. Bu da farklı bir kategori.. İmkanı olup çocuğunun eline en pahalı telefon tutuşturana yazılacak reçete bu gruba iyi gelmez.
|