Bazen gitmek ister insan
Aydınlıktan karanlığa saklanırcasına
Gitmek ve dönmemek bir daha
Bazen sevdiği insanlardan kaçmak
Geriye dönüp bakmadan
Hani bakarsa gidememekten korkarcasına
Sıkar yumruklarını sessizce
Senden yıkılmadım hayat
Umutsuzlukların içinde
Kaybetmedim tebessümlerimi dercesine
Gider kimselerin bulamayacağı bir yere
Belki de artık yoktur dönüşü
Varmıştır arzuladığı son noktaya
Hayalini kurduğu saf ve temiz o dünyaya
Tebessümlerin yalan olmadığı
Sevgilerin coşkuyla yaşandığı
Suya hasret toprak misali
Sevgiye muhtaçtır biçare yalnız yüreği
O an anılar geçer gözünün önünden
Üzeri tozlanmış albümlerden
Karanlığa uzanan bir yoldan
Artık vaktidir gitmelerin
Sıkıca kapar gözlerini
Duymaz olur çığlıkları
Kucak açar karanlığa sevdasını sarmalarcasına
Sessizce el sallanır ardından
Güle güle can rahat uyu dercesine....


15-01-2008

Asuman Durbin


Kaynak: http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?siir=883461